2 czerwca 2007 miały miejsce warsztaty lalkarskie „Teatr przedmiotu”. Prowadził je Adam Walny – reżyser lalkarz. Teatr lalek to bogata dziedzina teatru, która ma wiele odmian. Marionetki, hawajki, teatr czarny, teatr improwizowany, pacynki – dla uczestników warsztatów te pojęcia nie są już tak całkowicie obce. Wysłuchaliśmy wstępu teoretycznego na temat rozmaitych form stosowanych w teatrze lalek. A potem przystąpiliśmy do warsztatu praktycznego. Najpierw oswajanie z przedmiotem, czyli kijem bambusowym. Okazuje się, że poruszanie lalką to nie jest tak oczywista sprawa. Należy odwołać się do własnych obserwacji i pamięci ruchu, aby poruszać lalką w jak najwłaściwszy i wiarygodny sposób. Ćwiczenie z kijkiem pomogło nam zrozumieć, choć w części, istotę kierowania lalką.

Pod ręką mieliśmy zwykły papier pakowy, z którego wyczarowaliśmy przeróżne postacie. Kolejna próba animacji lalki to odegranie krótkiej scenki z naszą lalką zza parawanu. I znów, doświadczyliśmy jak ważna jest precyzja i dbałość o szczegóły, by lalka zaczęła żyć swoim życiem. Z papieru „skręcaliśmy” lalki, które animowaliśmy dłońmi na scenie z krzesła. A potem, czekała nas próba stworzenia marionetki i grania nią. Okazało się, że wielu z nas miało problem ze znalezieniem „stawów” u naszych papierowych lal, tak aby podczas ruchu zginały się, gdzie należy. W ciągu kilku godzin mogliśmy jedynie spróbować animacji lalką, zmierzyć się z techniczną stroną takiego teatru.

Spotkanie było inspiracją do działań twórczych z prostymi przedmiotami – papierem, sznurkiem, kijem. W trakcie warsztatów, z różnych miejsc w sali dało się słyszeć okrzyki zachwytu i zdziwienia nad ożywioną materią. I coś mi się wydaje, że dla wielu z nas to spotkanie było początkiem fascynacji lalkarstwem, bądź krokiem dalej w poznawaniu tej sztuki.