Moja tajemnica, czyli jak bawić się muzyką i słowem

to autorski projekt Ani Brody na tworzenie muzycznych obrazków do tekstów literackich oraz słownych improwizacji z udziałem dzieci. Zapraszamy dzieci (4-10 lat) do wzięcia udziału w cyklu  6 spotkań – warsztatów i twórczej pracy ze słowem, dźwiękiem i rytmem, które będą się odbywać w „Chacie z pomysłami”.  Adres: Rzeźbiarska 46, budynek dawnego kina w Aninie, I piętro, wejście od strony parkingu.
Pierwsze spotkanie w piątek 17 lutego o godz. 17.00.

Celem projektu jest stworzenie zespołu dzieci, które chcą i lubią śpiewać i grać.
Podobne grupy wokalno-muzyczne powstaną w innych miastach i wsiach na terenie północnej Polski.
Zajęcia z udziałem cymbałów, pianina, instrumentów perkusyjnych, triangli i tamburynów, mają charakter interpersonalny i są otwartą formą zajęć dla dzieci.
Kulminacją projektu będzie wspólny koncert w wykonaniu wszystkich  małych artystów prezentujący stworzone wspólnie obrazki muzyczne, czyli nowe, kolorowe piosenki.

Zrealizowano w ramach stypendium z budżetu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Udział w zajęciach jest bezpłatny, prosimy jedynie o spontaniczne zasilenie puszki (składka na poczęstunek i posprzątanie sali).
Zapisy na zajęcia: kom. 503 644 176, mail: chata(at)chatazpomyslami.org

Ania Broda
Na co dzień jest muzykiem Kapeli Brodów, w której śpiewa i gra  na cymbałach. Od siedmiu lat, wieczorami namiętnie wymyśla  piosenki dla dzieci, kołysanki i inne miniatury muzyczne. Inspiracją jest dla niej  piękna poezja dziecięca – szczególnie ta nieobliczalna i zagadkowa, w której dźwięczą słowa. W muzyce szuka  nastrojów, kolorów, wzruszeń, tajemnic i nieprawdopodobnych historii, poruszających delikatne struny wyobraźni. Ma na swoim koncie  kilka  płyt jako Kapela Brodów, współpracuje z Polskim Radiem PR2, Państwowym Teatrem im. H. Modrzejewskiej w Legnicy, nagrywała dla telewizji, występowała na wielu festiwalach w kraju i zagranicą, prowadzi warsztaty śpiewu, wykonuje partie wokalne w multimedialnym  widowisku  „Pamiętam. Katyń 1940″ L.U.C-a, czyli Łukasza Rostkowskiego na zamówienie Narodowego Centrum Kultury /2010/

W sobotę 26 listopada 2011 r. w pracowni „Chaty z pomysłami” pojawiły się drewniane anioły, suszone plastry pomarańczy, igliwia, świece, malowanki, wycinanki, sznurki, wstążki, glinka.

Tego dnia odbyły się warsztaty rękodzielnicze, w trakcie których razem z wolontariuszami z RWE przygotowywaliśmy cudeńka na kiermasz świąteczny.
W naszej pracowni wkrótce stanie piec ceramiczny, który współfinansuje Fundacja RWE.

Zdjęcia można zobaczyć tutaj.

[Show as slideshow]

Jeśli Ci się podobają i chcesz wysłać kilka do rodziny i przyjaciół, zapraszamy do nabycia -  skontaktuj się z nami!

Można ją przeczytać tutaj.

A już niedługo kolejny koncert – tym razem w szkole na Tarchominie.

TIKAUA BAND wydał w tym roku swoją debiutancką płytę pt. „Jedziemy na Śląsk”. Chętnych do jej nabycia prosimy o kontakt chata(at)chatazpomyslami.org. Jak gra TIKAUA BAND można posłuchać tutaj.

Minął rok……  i członkowie Stowarzyszenia oraz  uczestnicy Środowiskowego Domu Samopomocy „Chata z pomysłami” pojawili się na szlakach turystycznych.

Tym razem odwiedziliśmy północną Polskę – Pojezierze Suwalskie. Mieszkaliśmy w ładnym i  wygodnym Ośrodku w Gołdapi. Już w drodze do Gołdapi  zatrzymaliśmy się, aby zwiedzić miasteczko Tykocin. Zobaczyliśmy  pomnik hetmana Stefana Czarnieckiego, barokowy kościół i synagogę.

Następny przystanek to spacer po Biebrzańskim  Parku  Narodowym. Szliśmy pięknymi, starymi fragmentami lasów, w których błyszczą wielkie rozlewiska bagienne  porośnięte  ciekawymi roślinami (mchy, turzyce, rosiczka), poznaliśmy rodzaje torfów (wysokie, niskie).Pani przewodnik opowiedziała nam o zwierzętach tu żyjących: bobrach, łosiach, jeleniach, dzikach,  bocianach, cietrzewiach ,kormoranach, żurawiach i wielu, wielu innych. Musieliśmy wszystkiego dobrze słuchać, gdyż czekał nas quiz o gadach i płazach. Było wiele kłopotu, gdzie zakwalifikować żabę, gdzie jaszczurkę.

Na miejscu  największą dla nas atrakcją  było jezioro – też o nazwie Gołdap. Mieszkaliśmy nad tym jeziorem i jeśli było słonecznie opalaliśmy się na plaży, bawiliśmy się w wodzie i pływaliśmy kajakami. Kajakami powozili nas będący z nami terapeuci i przyjaciele: Małgosia, Ludka, Ania, Łukasz, Wojtek, Andrzej.

W mniej słoneczne dni ( czytaj: pochmurne , deszczowe) jeździliśmy na wycieczki autokarem i  robiliśmy piesze wędrówki . Byliśmy w Stańczykach i oglądaliśmy piękne architektonicznie mosty, budowane na wzór akweduktów rzymskich. Zachwycaliśmy się ogromnymi  lasami Puszczy Rominckiej. Zadziwiały nas często  występujące  jeziora i  wzniesienia,  pagóry porośnięte drzewami lub łąkami.

Zdobyliśmy Cisową Górę i byliśmy z tego dumni, bo nie wszyscy wierzyli w swoje siły, a potem  okazali się świetnymi zdobywcami. Właśnie te „górki” i jeziora to pozostałość po obecności  wielkiego lodowca na terenach Polski, który na Pojezierzach był trzykrotnie.

Spacerowaliśmy  po lasach najbliższej okolicy, niedaleko nas był kościół, do którego chodziliśmy na Msze św.  W pobliżu były też bunkry z okresu II wojny światowej,  czasami ktoś znalazł grzyb i było dużo  radości i rozważań, co z nim zrobić – czy oddać do kuchni na obiad, czy ususzyć?

Wieczorami nie byliśmy tak zmęczeni, aby nie szaleć na dyskotekach w naszej świetlicy  lub śpiewać przy ognisku przy akompaniamencie Andrzeja, który grał na gitarze.

Wszyscy codziennie pod kierunkiem Łukasza rankiem ćwiczyliśmy wzmacniając siły fizyczne.

Szybko jednak przyszedł czas powrotu. Jeszcze pożegnalna dyskoteka, pakowanie, współne  zdjęcia i  ….. wsiedliśmy do wygodnego autokaru prowadzonego przez pana Mirosława, który okazał się dla nas nie tylko kierowcą ,ale także troskliwym, wrażliwym — po prostu świetnym opiekunem.

Dziękujemy  wszystkim , którzy pomogli przygotować nam ten wyjazd,  towarzyszyli nam w czasie codziennych zajęć, troszczyli się o nas.

Jak było, można zobaczyć tutaj.