I żeby nie zgubić się w chaosie gorącej dyskusji, przyjęliśmy nieco inną formułę spotkania. Każdy z nas losował jedno pytanie, każde dotyczyło Tolkmicka, każdy mógł mówić do woli. Pytania te nazwaliśmy przedwyjazdowym kwestionariuszem wypoczynkowym. 

Oto kilka pytań i odpowiedzi:

 Jak planujesz wypoczywać w Tolkmicku? Co będziesz robił w wolnym czasie?

 MARCIN: „Będę trochę odpoczywał. I trochę będę na dworze. No i jak będzie za gorąco w Tolkmicku, trzeba będzie odpocząć, żeby głowa nie bolała. Układać będę układankę. Mamie hmm… jak to powiedzieć? hmm… widokówkę wysłać chcę.”

 Kto zrobi Ci kanapki na drogę? Co lubisz jeść w czasie podróży?

 KRZYSIEK M.: „Kanapki zrobię sobie sam. A co lubię jeść? Lubię jeść delikatne rzeczy, żeby mi nie zaszkodziło. I dużo pić lubię.”

 Czy cieszysz się, że już jutro jedziemy do Tolkmicka?

PAWEŁ: „o Jezu! Tak.”

 Jaki widok zobaczysz, gdy wysiądziesz z autokaru w Tolkmicku?

 DANUSIA: „Morze.”

DAREK: „Lasek, sklep z pamiątkami – pieniążki już mam przygotowane.”

DIANA: „Niebo ze słońcem.”

AGNIESZKA: „Ja kościół zobaczę i księdza, który ma na imię Sławek. I bardzo miłych ludzi, którzy tam mieszkają i na pewno już na nas czekają.”

 Czy lubisz patrzeć w niebo? Jeśli tak, to na pewno spodoba Ci się wycieczka do Fromborka, a jeśli nie, to na pewno spodoba Ci się wycieczka do Fromborka. Gdy patrzysz w górę, co widzisz na niebie?

 DAREK:  „Tak. Gwiazdy w ciągu dnia i w nocy też. Samolot wtedy obserwuję.”

 Co planujesz robić, gdy będzie padał deszcz?

 DANUSIA: „W domu będę siedzieć i kawkę będę piła.”

 Gdy już rozchodziliśmy się do pracowni, Danusia westchnęła z uśmiechem i powiedziała: „Bardzo cieszę się, że jadę.” My też….

Jednak są i tacy, którzy rozstać się z Chatką nie mogą i nie chcą. I nawet słońce gorące na niebie, i wiatru zupełny brak ich przed regularnym przychodzeniem nie powstrzymuje. A w Chatce w nieco bardziej leniwym tempie spędzamy wspólnie czas. Grześ z Krzysiem oddają się pasji malowania, Mariola haftuje delikatne bransoletki, które idealnie pasować będą do letnich sukienek naszych pań, Beata uczy się nowych technik tworzenia biżuterii. Marysia z Bartkiem przygotowują pyszne i lekkie posiłki. Marcin, Darek, Paweł to mocna ekipa, która bierze aktywny udział w akcji „Odświeżania Chaty”: zrobiła wielki porządek w piwnicy, pomogła pomalować szafę w pracowni plastycznej, uporządkowała sportowe sprzęty w sali Leszka.

Czas płynie nieco wolniej – jemu w taką pogodę także się nie spieszy. Przyjemne posiłki na tarasie, mrożona herbata miętowa i muzyka w tle – to wszystko nadaje życiu w Chacie cudownego letniego klimatu. I rozmowy. O wspomnieniach, o planach, o byciu, o życiu… i o tych, którzy wrócą do nas po wakacjach.

 A już niedługo Chata doczeka się swoich wakacji w Tolkmicku. Hurra!

Ps. Zachęcamy do przeczytania dwóch relacji z wakacyjnych wojaży: Basi Lityńskiej, która jeszcze w czerwcu wypoczywała w Krakowie na Festiwalu Kultury Żydowskiej oraz Sergiusza Krausa, zapalonego miłośnika gór.

Opowieść Basi: Byłam na Festiwalu Kultury Żydowskiej. Na Festiwalu były różne warsztaty jak na przykład tańce chasydzkie, na których uczyłam podstawowych kroków do tańców. Chodziłam też do muzeum, w którym było można zobaczyć historię Żydów polskich; również zwiedzałam cmentarze, gdzie są pochowani zamordowani Żydzi. Wieczory spędzałam w knajpach, gdzie było świetne jedzenie koszerne. Były też koncerty z muzyką żydowską, na których bawiłam się świetnie. Byłam też wieczorami w Alchemii,  gdzie były koncerty do rana, a potem się szło z powrotem do knajpy na długie rozmowy do bladego świtu. Nie zawsze pogoda dopisywała. Były też koncerty na świeżym powietrzu, a w ostatnim dniu był koncert pod gołym niebem.

  W ostatnich dniach do Chaty wrócił z kolejnej wyprawy po górach Sergiusz Kraus. Oto, co pisze o swojej wyprawie: „Pojechałem w góry, hej! Pojechalem tam z moim kolegą Andrzejem Kosińskim. Zamieszkaliśmy u pani Marii na Krupówkach. Codziennie rano mieliśmy mszę świętą z księdzem Mateuszem, który przyjechał do Zakopanego na wakacje ze swoimi studentami. Codziennie staraliśmy się chodzić w góry. Staraliśmy się każdego dnia wchodzić na inną górę. Niestety nie weszliśmy na najwyższą górę w Polsce, Rysy, gdyż pogoda nam nie pozwolila (była straszliwa ulewa). Byłem na mszy, która trwała 2,5 godziny –  kazaniem księdza była rozmowa z wiernymi. Innym razem we mszy świętej uczestniczyło dwóch wiernych (mój kolega i ja). Do Warszawy wróciliśmy w nocy. W domu pojawiłem się o godzinie 3.38 rano. Powitań nie było końca . Nie kladłem się już. Do Chaty przyszedłem wyspany, hej!”    

Autorzy: Redakcja “Czym Chata bogata”

środa 23 czerwca 2010 r.

godz. 8:00 – 15:30
Za oknem gorąco. Bardzo gorąco. W Chacie zresztą też. Przygotowania do świętowania idą pełną parą. Każdy sprząta swoją pracownię, pakuje rzeczy na kiermasz i warsztaty, kończy dekoracje do Ogrodu Twórczości. I myśli. Myśli o tym , jak świętować będzie jutro.

godz. 15:30 – 16:00  
Jeszcze raz patrzymy przez okno. Pogoda wydaje się być wręcz idealna na piknikowanie. No to do jutra! – rozchodzimy się do swoich domów.

godz. 23:00
Kap, kap, kap. O parapet stukają pierwsze krople deszczu. A potem kolejne ich setki i tysiące. I tak do rana.

czwartek 24 czerwca
godz. 7:30
Wciąż pada. Pierwsi z nas pojawiają się w Chacie. I od razu biorą się do pracy. Kroją ciasta, mieszają sałatki. A deszcz pada. Inni schodzą do kina, by przygotować przestrzeń do zabawy. Z powodu pogody zmiana planów z dobrych na dobre. Ogród Twórczości choć pod dachem, to i tak kwiatami będzie pachnący.

godz. 10:00
Świętowanie rozpoczynamy Mszą Świętą, a potem idziemy do kina. Goście przybywają; jest ich coraz więcej. Dużo znajomych twarzy ale też miło zobaczyć nowe. Nela z Danielem i Darkiem grają, goście tańcują. Jeszcze inni delektują się smakołykami serwowanymi przez gospodarzy (można ich było rozpoznać po kwiatach wpiętych we włosy czy przypiętych do koszuli). 
Kiedy wszyscy zostali zaproszeni do sali kinowej, przywitała ich pani Zosia Kamińska, prezes Stowarzyszenia „Chata z Pomysłami” i Agnieszka Oszajca, nasza ulubiona pani kierownik. Na scenie też stoją Krzysiek Maciak i Grzesiek Wójtowicz. Oni także witają szanownych gości.
Kasia Grubek (najlepsza gospodyni wszystkich Chatkowych imprez), zapowiada koncert Tikała Band: „Ach! Ileż komplementów można było usłyszeć pod ich adresem. Nawet moja mama mówiła, że koncert był wspaniały” – podkreśla Basia Lityńska.
Zaraz po tym, na scenie pojawia się grupa uczestników, którzy podjęli się nadzwyczajnego zadania przedstawienia naszej wcale nie szarej codzienności chatkowej za pomocą kolorowych bardzo szarf. Łucja, Grześ, Basia, Diana, Danusia, Krzysiek i Agata występują w roli niezwykłych opowiadaczy.
Gdy wszyscy posilili się strawą dla ducha, czas przyszedł na przyjemności cielesne. Tym bardziej głodnym serwujemy pyszny barszczyk z pasztecikami (i tu chcemy nadać Piotrowi tytuł Mistrza Czerwonego Barszczu 2010) oraz bigos, po który kolejki wiły się niczym wąż. Dla spragnionych były napoje gorące i zimne. I słodycze, dużo pysznych słodyczy.
To najprzyjemniejszy moment, gdy czas jest na pogaduszki ze znajomymi, na poznanie nowych osób, po prostu bycie wśród ludzi.

godz. 14:10
Hurra! Wreszcie możemy zaspokoić nasze prawdziwe pragnienie. Na scenie pojawia się zespół Oranżada. „Jak oni zaczęli grać, to końca nie było widać. Słychać ich było aż na końcu kina. Mogę sobie wyobrazić, ze tam były tańce, choć nie brałem w nich udziału” – wspomina później Grześ. Tańce rzeczywiście są. Tak odjazdowe, jak sama muzyka.

Wszystkim obecnym z serca dziękujemy, a nieobecnych informujemy, że w przyszłym roku też świętujemy!!! I zapraszamy do obejrzenia zdjęć. 
 

Autorzy: redaktorzy „Czym Chata bogata”

W programie:
występy zespołów Tikała Band oraz Oranżada,
wstążką pisana opowieść o Chacie,
wspólne tańce i zabawy,
interakcyjne działania twórcze.

10.00 Msza Święta w Kościele MB Królowej Polski

11.00 Powitanie

11.30 Tikała Band – zespół muzyczny z „Chaty z pomysłami”

12.00 Wstążką pisana opowieść o Chacie

12.30 interaktywne warsztaty twórcze

• tańce integracyjne,
• warsztaty ceramiczne, biżuteria, kolorowanki,
• zabawy z chustą i wstążkami

13.30 obiad

14.30 Zespół Oranżada i wspólna zabawa do godz. 16.00.

Kliknij i zobacz więcej zdjęć

Więcej informacji na temat Miasta Miłosierdzia na stronie: www.centrumjp2.pl/miasto

Pracownia odlewnictwa artystycznego opiera się na autorskiej metodzie stworzonej w Anglii w warsztacie terapii zajęciowej Fundacji L’Arche przez mistrza odlewnictwa mającego wieloletnie doświadczenie pracy z osobami niepełnosprawnymi.
Więcej informacji – tutaj

Zobacz zdjęcia.

W sobotę 20 marca 2010 r. odbył się Wielkopostny Dzień Skupienia „Jezus moim bratem” w dolnym kościele w Aninie, ul. Rzeźbiarska 46.

Konferencję wygłosił brat Moris ze wspólnoty Małych Braci Jezusa.

Moris Maurin – Mały Brat Jezusa, ur. 1928. w Paryżu, kapłan, z pochodzenia Francuz, obywatel Polski. Odbył studia teologiczno-filozoficzne w Tuluzie. Autor książek: „Brat Karol de Foucauld”, „Za Jezusem z Nazaretu”, „Żyć kontemplacją w sercu świata”. Publikował w „Znaku”, „W drodze”, „Więzi”. Mieszka w Izabelinie.

Dzień 11 lutego w naszej Chacie nie był zwykłym dniem.

Zaczął się już niezwykle…

Tego dnia przypadało święto Matki Bożej z Lourdes i Dzień Chorych, dlatego poszliśmy do kościoła w Aninie na uroczystą Mszę, w czasie której można było przyjąć sakrament namaszczenia chorych. Dla wielu z nas było to prawdziwym umocnieniem.

Po powrocie do Chaty czekały nas nowe wydarzenia. Tego dnia odwiedził nas Marcin Styczeń – piosenkarz, twórca tekstów, a przede wszystkim bardzo miły, dobry i mądry Człowiek. Wcześniej o Marcinie bardzo dużo nam opowiadał Marek (uczestnik zajęć w Chacie). Marcin był opiekunem Marka podczas pieszej Pielgrzymki do Częstochowy, przyjaźń ich trwa nadal, spotykają się regularnie.

W Chacie Marcin bardzo szybko nawiązał kontakt z nowopoznanymi osobami. Jego otwartość, radość, spokój szybko przełamują bariery i wprowadzają serdeczny nastrój. Nasz gość zaśpiewał nam kilka piosenek do słów Karola Wojtyły, Ernesta Brylla, a także swoje utwory. Ale przebojem spotkania stała się piosenka pt. “Pielgrzym Marek”, którą Marcin napisał specjalnie dla przyjaciela.

W tym dniu był u nas jeszcze jeden gość – zakonnik, Mały Brat Jezusa – Belg z pochodzenia. Brat Thierry przyjechał na zaproszenie jednej z instruktorek, żeby zobaczyć jak powstaje zainspirowana przez niego pracownia figur z piasku i cementu. Spędził w Chacie kilka dni budując skonstrułowane przez siebie  urządzenie do przesiewania piasku i cementu. Wzbudził tym duże zainteresowanie wszystkich osób. A maszyna na koniec zadziałała! Brat Thierry oczarował nas też swoim poczuciem humoru pokazując różne sztuczki takie jak uciekająca mysz zwinięta z chusteczki (wspaniała sprawność palców!), a także połykanie ognia na widelcu…

Jak na gościnną Chatę przystało, wspólnie zjedliśmy obiad, a na deser podano pyszne pączki!

O tym jak piękne to było spotkanie, można przeczytać również w blogu Marcina Stycznia.