Read the rest of this entry »

3 listopada 2007, godz. 17.00, ul. Lubelska 30/32 (obok Dworca Wschodniego)

Podczas finału V Niecodziennych Spotkań Codziennych Twórców obchodziliśmy Dziady!
W listopadowy wieczór w praskiej kamieniecy przy ul. Lubelskiej 30/32 spotkali się przy jednym stole aktorzy, muzykanci, opowiadacze i pieśniarze…

• Aktorzy Teatru Klamra przybyli na zaduszkowe spotkanie jako chauturnicy… Krążyli wokół biesiadniczego stołu, z pieśnią i opowieścią o minionym świecie własnego dzieciństwa, wspominali bliskie im osoby, które już odeszły;
• Mieczysław i Saba Litwińscy zaczarowali nas pieśniami litewskimi, polskimi i pruskimi oraz z muzyką napisaną do „Dziadów” Adama Mickiewicza,
• Opowiadacze ze Studni “O” opowiedzieli dwie opowieści meksykańską i polską o śmierci i sposobach jej obłaskawiania,
• Zespół śpiewaczy „Jarzębina” przywiózł z Kocudzy z okolic Lublina wiejskie zaduszkowe śpiewy i opowieści o zwyczajach zaduszkowych oraz wspaniałe przysmaki!
• Monodia (Janusz Prusinowski, Adam Strug, Piotr Zgorzelski) – zaprosili na koniec do wspólnego śpiewu staropolskich pieśni zadusznych.

Hej czum, czum!I ja tam byłem miód i wino piłem…

Projekt Niecodzienne Spotkania Codziennych Twórców wspiera: Urząd m. st. Warszawy.

Organizator: Stowarzyszenie “Chata z pomysłami”
Partnerzy: Scena Lubelska 30/32 oraz Komuna Otwock

Patron medialny: Radio Józef oraz Scena

TEATR KLAMRA to teatr alternatywny wpisujący się w krąg „teatru dla życia”, prowadzony przez absolwentki wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie. Istnieje od 1998 roku. Działa w ramach Stowarzyszenia „Chata z pomysłami” w Aninie. Zespół tworzy 20 osób: aktorzy (osoby z niepełnosprawnością intelektualną) oraz animatorzy (absolwenci teatrologii, twórcy teatralni). Grupa prezentuje spektakle misteryjne, widowiska kolędnicze oraz krótkie akcje teatralne.

Teatr Klamra nawiązując do tradycji i starych zwyczajów przybędzie na zaduszkowe spotkanie z chauturnikami… Krążą od stołu do stołu, z pieśnią i opowieścią o minionym świecie i ludziach. Nie odmówią zaproszenia nikomu, a jeszcze serdecznie i pięknie podziękują, jak tylko potrafią najlepiej.

Występują: Anna Biernacka, Janusz Dadaj, Henryka Dziedzic, Tomasz Jaworowski, Stanisław Małachowski, Ewelina Odolińska, Joanna Smakuszewska, Piotr Uczkiewicz, Łucja Wąworek. Nad całością czuwają Nela i Daniel Brzezińscy.

Sol et Luna to duet, który  tworzą śpiewaczka Saba Zuzanna Krasoczko oraz kompozytor, śpiewak i multiinstrumentalista Mieczysław Eligiusz Litwiński. Wykonuje pieśni i muzykę wielu różnych epok i kultur, często w językach oryginału, oraz własne kompozycje, posługując się przy tym instrumentami rodem z różnych kultur i epok. Na Lubelskiej pojawią się z programem zaduszkowym pt. „Vėlinės” Pojawią się zatem archaiczne hymny (sutartinės) oraz tradycyjne pieśni (dajnos) – ze Żmudzi, Dzukiji i Auksztoty – z akompaniamentem instrumentu strunowego kanklės.  Zaśpiewane zostaną również pieśni staropruskie w zrekonstruowanym przez lingwistów języku staropruskim. Oprócz tego będą wykonane (po litewsku i po polsku) utwory kompozycji Mieczysława Eligiusza Litwińskiego stanowiące fragmenty muzyki do spektaklu zaduszkowego – Vėlinės – (wg II części „Dziadów” Mickiewicza) zrealizowanego w końcu lat 90-tych w Wilnie z teatrem „Miraklis”.

Kultura duchowa i materialna Litwy jest we współczesnej Europie zjawiskiem wyjątkowym. Zasadniczą jej cechą jest konserwatywność, dzięki czemu zachowała ona bogaty i bezcenny przekaz starożytnego dziedzictwa indoeuropejskiego. Spuścizna ta wyraża się w archaiczności języka, pieśni i zwyczajów. Choć tak bliska geograficznie jest jednak zupełnie odmienna i mało w Polsce znana. Sprawia to przede wszystkim bariera języka, bowiem język litewski należy do grupy języków bałtyckich.

STUDNIA O zaprezentuje polskie i meksykańskie opowieści o śmierci, a właściwie o sposobach jej obłaskawiania, oswajania, lub wywodzenia w pole i ucieczki przed nią. Beata Frankowska i Jarek Kaczmarek z Grupy Studnia O opowiedzą dwie historie. Pierwsza o tym jak radził sobie ze śmiercią meksykański bohater Pedro de Ordimales i drugą o słowiańskim Bartku. Co może łączyć z pozoru tak odległe tradycje Polski i Meksyku? Może to, że i tu i tam można zasiąść ze śmiercią do wspólnej biesiady?

Opowiada: Grupa Studnia O.
Muzyka: Sebastian Wielądek

JARZĘBINA to zespół śpiewaczy, który powstał w 1990 roku przy Gminnym Ośrodku Kultury w Kocudzy, wsi położonej w powiecie janowskim na Roztoczu, jednym z najoryginalniejszych na Lubelszczyźnie regionie etnograficznym. Zespół jest wielopokoleniowy; przez JARZĘBINĘ przewinęło się ponad 60 osób, do dzisiaj 18 trwa dalej w śpiewaniu. Zespół należy do najbardziej aktywnych na ziemi janowskiej, uhonorowany licznymi nagrodami i wyróżnieniami.

Składa się z grupy śpiewaczej i obrzędowej. Prezentuje bogaty i zróżnicowany gatunkowo repertuar pieśni obrzędowych i powszechnych. Bezpośrednim źródłem repertuaru zespołu jest ustna tradycja ludowa, oparta głównie na przekazach rodzinnych a także różnego rodzaju śpiewniki, zarówno o charakterze religijnym (kantyczki – kolędy, pastorałki, pieśni adwentowe, wielkopostne i wielkanocne), jak i śpiewniki narodowe. Pieśni i dialogi wykonywane są częściowo zachowaną kocudzką gwarą, śpiewane pełnym głosem, zwykle jednogłosowo.

Na szczególną uwagę zasługują unikalne pieśni pogrzebowe i wielkopostne, które w połączeniu z gwarą wyniosły JARZĘBINĘ do czołówki zespołów śpiewaczych. Niektóre pieśni nawiązują formą do psalmozjów i śpiewu kościoła wschodniego. Szczególne miejsce poświęcono na opracowanie i przygotowanie widowisk przypominających życie dawnej wsi zgodne z kalendarzem natury.

występuje w składzie: Władysława Dycha, Bronisława Dyjach, Genowefa Góra, Lucyna Jargiło, Monika Jargiło, Beata Oleszek, Janina Oleszek, Irena Krawiec (kierownik zespołu).

Monodia Polska jest zespołem śpiewaczym praktykującym muzykę staropolską. Jego specjalnością jest monodia barokowa, czyli jednogłosowy śpiew a capella lub z towarzyszeniem instrumentów z epoki (np. liry korbowej). Śpiewacy posługują się archaicznymi skalami muzycznymi, wcześniejszymi niż 8-dźwiękowa skala klawiaturowa. W repertuarze: pieśni rycerstwa, barokowe piety, śpiewane moralitety XVIII wieku, romantyczne pieśni dewocyjne, oraz nieskodyfikowane partytury będące wyrazem pobożności ludowej.

Jest to muzyka najpiękniejsza na świecie, a do tego nasza. Nie masz bowiem – drogi Czytelniku – nic piękniejszego nad śpiewający, polski gmin. Jednak określenie „muzyka ludowa” jest w tym wypadku mylące: dominują tu barokowe partytury dworskie i klasztorne, które gmin przejąwszy uznał za swoje. Pomiędzy nimi odnajdujemy motywy niekłamanie ludowe, szlachetnością linii i słodkim ciężarem nie ustępujące dworowi. O tej części polskiej kultury pragniemy Państwu śpiewając opowiedzieć.

Zespół Adama Struga współtworzą:

Janusz Prusinowski,Adam Strug, Piotr Zgorzelski

Kontakt: monodiapolska@wp.pl; kom. 0667 345 022 lub 0608 43 85 85.

Rozmowy o pracy twórczej z osobami niepełnosprawnymi, przegląd dobrych praktyk, spotkania z animatorami, twórcami teatralnymi oraz prezentacja spektaklu „Kulka dźwięku”…

Read the rest of this entry »